Terug naar overzicht
Marijke van Veenen Marijke van Veenen
± min

Veel bedrijfsongevallen in Turkije

Het is algemeen bekend dat de werkomstandigheden in Turkije niet zo goed zijn als in ons land, maar zo slecht…

Van een chemiste vernam de correspondente Jessica Maas van BN De Stem, dat zij in een laboratorium werkzaam is en dat haar werkweek uit 45 uren bestaat. In deze uren kan zij haar werk nauwelijks doen daarom werkt zij 6 dagen per week en vaak ook nog op zondag. Zij kan het werk niet weigeren. Zij heeft nog geluk dat zij haar overuren betaald krijgt.

Dit geluk heeft een bankmedewerker in Istanbul niet. Het vaak na tien uur ’s avonds voordat hij het bankfiliaal verlaat en dan moet hij nog ruim een uur reizen naar huis om de volgende dag om zeven uur weer de reis naar kantoor te maken.

Vrijwel alle leidinggevenden zijn gescheiden en vrijwel niemand heeft tijd voor een privéleven stelt een dagloner in de bouw. Men werkt dan veelal meer dan 12 uren per dag. Let wel, dit is dan zonder vast contract, zonder verzekering en beschermende middelen zoals een valhelm of wat dan ook.

Zo is uit onderzoek van de vakcentrale DISK-AR naar voren gekomen dat  het land Turkije wereldwijd bij de landen met langste werktijden behoort. Daar geldt een  werkweek van normaliter  45 uur, maar gemiddeld werkt een Turkse medewerker, inclusief de overuren  53.7 uur per week. Dit is welgeteld meer dan acht uur meer dan gemiddeld in Europese landen wordt gewerkt. Daarnaast geven de meeste werkgevers slechts 2 weken betaald verlof per jaar, welke achter elkaar moeten worden opgenomen. Snipperdagen of parttime werken is niet mogelijk.

Merkwaardig genoeg zijn Turkse medewerkers relatief zelden ziek/arbeidsongeschikt. Het mag als opvallend laag genoemd worden dat slechts gemiddeld  4,6 ziektedagen per jaar worden genoteerd per medewerker. Dit dan ook nog eens bezien in het licht van relatief lage lonen en een jonge beroepsbevolking. Deze aspecten maken Turkije zeer aantrekkelijk voor buitenlandse bedrijven.

Het kan ook niet anders dan dat dit alles een keerzijde heeft. Het land Turkije staat namelijk vooraan in de rij met het aantalbedrijfsongevallen. Zo blijkt dat gemiddeld per 176 bedrijfsongevallen plaatsvinden. Die kosten dagelijks aan 3 werknemers het leven en 5 medewekers raken blijvend arbeidsongeschikt. Dit blijkt uit cijfermateriaal van het Turkse ministerie van Arbeid en Sociale Zaken.  Ook minister Omer Dincer van Arbeid en Sociale Zekerheid is dat véél te véél; zeker bezien op de 25,0 miljoen Turken die elke dag naar hun werk gaan.

Deze minister luidde de noodklok en gaf aan meer inspecteurs te zullen aantrekken en bedrijven beter te controleren. Men wil Turkije uit de toppositie in Europa qua ongevallen op het werk. Ook de Europeese Unie wees Turkije al op de onveilige werkomstandigheden in het land en daarnaast op het grote aantal mensen die werkt zonder contract (lees: ‘zwart’)

De meeste ongevallen lijken plaats te vinden in de Bouwnijverheidsector. Zo is het opvallend hoeveel dagloners men ziet in vaak bizarre werkomstandigheden zoals slechte steigers op grote hoogten.

Volgensdeskundigen zijnook veel ongevallen te wijten aan de Turkse machocultuur. 'Er gebeurt mij toch niets', is de gedachte.

Daarnaast is het opvallend dat bij metaalbedrijven en in mijnbouw het ook vaak mis gaat; vooral bij middelgrote en kleine bedrijven. Dit komt volgens deskundigen omdat de Turkse economie erg snel groeit, er sprake is van een hoge concurrentie en de opdrachtgevers alles snel en goedkoop willen realiseren. Men neemt het dan niet zo nauw met veiligheidsvoorschriften en men laat medewerkers lange dagen maken van soms wel 12 uur per dag, met alle gevolgen van dien. Men houdt vakbonden buiten de deur. Wie klaagt kan zijn biezen pakken.