Terug naar overzicht
Marijke van Veenen Marijke van Veenen
± min

Buitenland is gek op 'onze' Turborotondes

In veel landen binnen, maar inmiddels ook buiten, Europa, worden versneld de zogenaamde 'Turborotondes' aangelegd die als Nederlandse vinding te boek staan. Voor zover bekend zijn de eerste landen Hongarije en Polen, maar ook Australië en Nieuw-Zeeland hebben het concept voor de turborotondes gevolgd. Naar verluid is Duitsland bezig bepaalde richtlijnen voor de rotondes in eigen land op te stellen en sluit Portugal zich als laatste aan.

Inmiddels is het ook in de ons omringende landen doorgedrongen dat deze rotondes een zeer goede vervanging zijn voor vaak gevaarlijke kruisingen. Het aantal (bijna) ernstige ongevallen is door de komst van de rotondes aanzienlijk verminderd en daarmee het aantal letselschade slachtoffers en verkeersdoden.

In ons werden de rotondes in het jaar 2000 voor het eerst geïntroduceerd. Tot nu toe zijn 170 van dit soort turborotondes in Nederland aangelegd.

Historie van de bedenker:
In het jaar 1997 bedacht de heer B. (Bertus) Fortuijn, verkeerskundige, de zogenaamde  turborotonde. Althans hij beweert dit tijdens een interview met het blad Verkeerskunde. Bertus Fortuijn werkte op dat moment voor de provincie Zuid-Holland.  In Nederland bleek vervolgens al snel het nut van de turborotonde. En in het gebruik bleek dat automobilisten zich redelijk laten leiden door de belijning en de lage scheidingsstroken die tussen de rijstroken op de rotonde liggen. Hierdoor komen veel minder weefbewegingen voor en daardoor ook minder ongevallen met, en zonder letsel.  In 2003 presenteerde Fortuijn de turborotonde op een congres in de Verenigde Staten. In Amerika werd in eerste instantie ook gekozen voor het Engelse principe voor de meerstrooksrotondes, ofwel een rotonde zonder strookmarkering. Maar nu is daar ook overgegaan op het Nederlandse idee van spiraalbelijning voor meerstrooksrotondes.

Foto: Nationale Beeldbank