Terug naar overzicht
Marijke van Veenen Marijke van Veenen
± min

Schadefonds voor veel slachtoffers letselschade onvindbaar

Een klein aantal slachtoffers van geweldsmisdrijven weet zijn weg te vinden naar het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Volgens schattingen van het Schadefonds zelf klopt slechts een derde van de letselschade slachtoffers die recht hebben op een vergoeding daadwerkelijk aan bij het fonds. Dat veel slachtoffers van (seksueel)geweld hun weg naar het Schadefonds nog niet vinden, heeft waarschijnlijk met onbekendheid te maken. Tijd voor wat opheldering.

Wat doet het Schadefonds Geweldsmisdrijven?
Het Fonds geeft een letselschadevergoeding aan slachtoffers van een geweldsmisdrijf (gepleegd in Nederland) die daardoor letselschade hebben opgelopen in de vorm van psychische of fysieke problemen. Veel voorkomende geweldsmisdrijven zijn bijvoorbeeld:

  • mishandeling
  • diefstal met geweld
  • bedreiging met een wapen
  • verkrachting

Normaal gesproken wordt de dader aansprakelijk gesteld. Als die geen geld heeft dan kunnen slachtoffers een beroep doen op het fonds. Uniek aan het fonds is dat niet alleen de slachtoffers, maar ook nabestaanden een beroep op het fonds kunnen doen.

Moet de dader aanwijsbaar zijn?
Het is niet van belang of de dader bekend is of aangehouden. Ook als een dader is aangehouden, is het niet van belang of hij veroordeeld is of niet. De Commissie vormt zich zelfstandig een oordeel over dat wat is gebeurd en is daarbij niet gebonden aan het oordeel van de rechter.

Wat is van belang als het gaat om de aard van het misdrijf?
Het geweldsmisdrijf moet opzettelijk zijn gepleegd. Met andere woorden: de dader handelde willens en wetens. Denk aan de tasjesdief die een tas probeert te grijpen en daarvoor zijn slachtoffer omver duwt waardoor die ten val komt en haar arm breekt. In dit geval kun je stellen dat de dief het slachtoffer opzettelijk omver heeft geduwd. Geen sprake van opzet is er als het slachtoffer op het perron loopt en door een haastige medereizigers per ongeluk wordt aangeraakt waardoor het slachtoffer op de grond valt. Vanzelfsprekend is deze persoon schuldig aan dit feit, maar er was geen opzet in het spel.

Wat wordt van slachtoffers verwacht?
Slachtoffers dienen voor de Commissie aannemelijk te maken wat hen is overkomen. Dit kan op verschillende manieren. Door middel van:

  1. Een veroordeling van de dader
  2. Bewijs uit medische gegevens
  3. Bewijs uit getuigenverklaringen

Wat is ernstig lestel?
Als richtlijn kan worden aangehouden dat letsel met blijvende ernstige gevolgen zoals een ontsierend litteken, het verlies van (het zicht van) een oog of letsel waarbij het herstel lang duurt of waardoor iemand zijn dagelijkse werkzaamheden geruime tijd niet heeft kunnen doen. Daarnaast zijn slaapproblemen gedurende een langere periode of straatangst ook vormen van ernstig letsel. Bij zedenmisdrijven en gewapende overvallen gaat de Commissie er doorgaans vanuit dat er sprake is van ernstig geestelijk letsel. Kijk voor een meer uitgebreide toelichting op de pagina ernst van letsel.

Wanneer kan een slachtoffer geen aanspraak maken op het Schadefonds?
Als het slachtoffer zelf aandeel in het geweldsmisdrijf heeft gehad (medeschuld), bijvoorbeeld door als eerste geweld te gebruiken, of door een ander uit te dagen dan kan het zijn dat er geen uitkering of een lager bedrag wordt uitgekeerd. Wanneer het slachtoffer een medeburger die door iemand wordt belaagd, te hulp schiet en daarbij zelf gewond raakt, zal niet snel sprake zijn van medeschuld.