Terug naar overzicht
Marijke van Veenen Marijke van Veenen
± min

'Verdachte' foto's Facebook schaadt letselschadeslachtoffers

Verzekeraars zetten te snel recherchebureaus in bij vermoeden van fraude bij letselschade. Ze wroeten soms jaren in het privéleven (o.a. Facebook, websites) van letselschadeslachtoffers. Dat blijkt uit diverse verklaringen van (ervarings)deskundigen in de uitzending van het tv-programma De Monitor.

De Monitor sprak in het programma met verkeersslachtoffers met whiplashklachten die wekenlang werden gevolgd door particuliere recherchebureaus. De verzekeraars wantrouwden de ernst van de klachten omdat zij tijdens een feitenonderzoek 'verdachte' foto's op Facebook, Instagram en websites aantroffen. Een opeenstapeling van foutieve interpretaties (boodschappen inladen, een balletje slaan op de tennisbaan, paardrijden, een kind tillen) leidden ten onrechte tot verdenking van fraude.

Inbreuk op privacy
In het programma De Monitor werden filmbeelden van recherchebureaus getoond waarop te zien was dat letselschadeslachtoffers werden geobserveerd in hun woonomgeving en tijdens privé- en werkbezoeken. Pas na het onderzoek vernamen de slachtoffers dat hun verzekeraar hen had geschaduwd. Dit soort rechercheonderzoeken zijn een ernstige inbreuk op de privacy en kunnen daarnaast vergaande financiële consequenties hebben voor slachtoffers. Rammelend bewijsmateriaal voor fraude kan in het slechtste geval leiden tot stopzetten van uitbetalingen en het terugvorderen van voorschotten.
Diverse deskundigen stellen in de uitzending van De Monitor dat verzekeraars minder snel zouden moeten overgaan tot het inzetten van rechercheurs. Een drietal verklaringen:

Nino Pennino, letselschadeadvocaat:  
“De praktijken van de verzekeraar zijn ‘fishing expedition’ en ‘cherry picking’: vissen naar een mogelijk bewijs dat er misschien wordt gefraudeerd, waarna een particulier recherchebureau op het slachtoffer wordt afgestuurd.”

Arnold Roosendaal, jurist bij kennisinstituut TNO:
“Ik vind dat verzekeraars eerder contact moeten opnemen met het slachtoffer voor een toelichting op 'verdachte' foto's. Hierdoor blijft een sneeuwbaleffect dan uit, waardoor er minder snel een privédetective wordt ingeschakeld."

Kees Vos, huisarts, gepromoveerd op nek- en schouderklachten en voorzitter van de Medische Adviesraad van de Whiplash Stichting Nederland:
“Er is veel wantrouwen bij verzekeraars van mensen met een whiplash. Whiplashklachten zijn medisch lastig aan te tonen met foto’s of een MRI-scan, en daar gaat het mis. Verzekeraars maken misbruik van die situatie. Veel aantijgingen van fraude zijn onterecht. Mensen met whiplashklachten kunnen vaak meer dan verzekeraars denken. Ze kunnen de activiteiten alleen niet te lang doen. Dat verzekeraars foto’s met bijvoorbeeld sportende whiplashpatiënten op voorhand verdacht vinden, is onterecht.”

Fraudeonderzoek, mag dat zomaar?
Fraudeonderzoeken vallen onder de Gedragscode Persoonlijk Onderzoek. Volgens deze richtlijnen mogen verzekeraars een persoonlijk onderzoek doen als er een vermoeden is van fraude. Het middel moet wel proportioneel zijn en observeren mag alleen als er geen andere manieren zijn om informatie in te verzamelen. Onderzoeken in de privésfeer moeten altijd worden gemeld aan het slachtoffer. Hoe vaak fraudeonderzoeken plaatsvinden, wordt niet geregistreerd. Bron: Nu.nl